Paul Van Nevel, dirigent en stichter van het Huelgas Ensemble is een Fado liefhebber. Ik was dat niet. Als fan van oude muziek kon ik het zomerluik van het Fesitval van Vlaanderen in Antwerpen, Laus Polyphoniae, niet missen.
Tijdens dat festival, vatte Van Nevel het plan op om Fado en polyfonie samen te brengen. Voor velen een manier om, via de toegankelijke Fado, de meerstemmigheid te ontdekken, moet de man met de sigaar gedacht hebben. Mis, voor mij was ‘t andersom. Ideaal om Fado te leren kennen.
Als dat het opzet was van de man die de partituren stal, dan is zijn opzet geslaagd. Niet dat er vanaf nu enkel Fado speelt, maar het wordt geapprecieerd en nieuwsgierig beluisterd.
Oordeel vooral zelf. We zagen Celia Leira aan het werk:
De begeleidende, en uiterst getalenteerde, gitarist zong als verrassing ook een stuk. Dat was zowaar één van de hoogtepunten van de avond.
Naast Fado hoorden we uiteraard het Huelgas ensemble. ’k heb de hele tijd zitten zoeken naar de band tussen de twee. Van Nevel zal er ongetwijfeld, naast zijn passie voor beide stijlen, een theorie op nahouden. Die werd ons niet verteld. Misschien is het wel volgende link:
Een oud lied kan nooit zo klinken zoals het klonk in de tijd, door het ontbreken van alle andere muziek uit die tijd en de invloeden die de zangers daardoor missen. Het gemis en het zoeken naar iets wat niet meer terug komt is misschien wel de essentie van saudade.
Gotye scoort alweer een wereldnummer. Somebody that I used to know. Maar is het helemaal zijn verdienste? Helemaal niet, hij gebruikt een catchy sample uit Seville, gespeeld door Luis Bonfa.
Check this:
Ergens midden de jaren 90 zag ik Julie Miller live. Haar nummers worden door iedereen vertolkt en zij blijft op de achtergrond. I Still Cry, bij ons bekend van Ilse Delanghe’s versie, is zo een nummer.
Maar evengoed Emmylou Harris’ interpretatie van All My Tears.
Zou Raymond Van het Groenewoud naar Anouar Brahem geluisterd hebben bij “Het is zo lekker…(zonder zwart gemoed)”. Oordeel zelf.
Vandaag was er de Classics 100 op Radio 1. Opnieuw zo’n voorspelbare lijst waar Stairway To Heaven de plak zwaait over andere Rock & Roll evergreens.
Eén van de nummers in de hogere regionen van de top 100 is Hallelujah, gezongen door Jeff Buckley. Goed, daar niet van. Volgens Buckley niet gecovered van de originele Cohen versie, maar van een John Cale versie.
Jammer dat we bij Jeff Buckley nogal vaak Halleluja in één adem noemen. Buckley schreef andere schitterende muziek.
Het zou tof zijn mochten een producer een hitlijst maken met dezelfde artiesten, maar met een alternatief nummer.
Een aanzet:
hebben jullie nog tips om aan deze lijst toe te voegen?
Wie mij op twitter volgt, hoef ik niet te vertellen dat radio bij mij een enorme streep voor heeft. Naast radio ben ik fan van Sesamstraat en ben ik jaloers op het acteertalent van Nederlandse dominees.
Iedere zaterdagmiddag is Dominee Gremdaat te horen op Radio 1, bij Lieven Vandenhaute, in Ongehoorde Meningen. Dominee Gremdaat is een typetje van Paul Haenen, de stem van Bert in Sesamstraat.
En te weten dat de radio versie in Ongehoorde Meningen nog beter is. Een aanrader.
Twunch bestaat al eventjes. Het concept is eenvoudig. Via Twitter afspreken om te lunchen. Op www.twunch.be vind je alle twunches die georganiseerd worden. Je ziet wie er komt eten, waar er afgesproken is om te lunchen en hoe je er geraakt. Makkelijk toch?
Vandaag kwam ik lunchwalla tegen.
Omdat het al lang geleden is, nog eens een sample duo.
Gerald Levert was de leadzanger van The O’Jays, een soulband uit de seventies. Eén van hun bekendste nummers is ongetwijfeld “Love Train”. En mocht je denken dat tectonic iets van de laatste jaren was, check zeker het clipje.
Angie Stone, R’n'B/(nu)soul zangeres leende het introotje van Backstabbers voor haar bekendste hit: I wish I didn’t miss you.
Eerst waren er instrumenten. Met instrumenten maakten mensen muziek. Dan kwamen de computers. Met computers bootsten we de instrumenten na. Dat noemden we drumcomputers. Met drumcomputers maakten we de gekste muziek. Dat noemden we niet meer muziek. Het werden soundscapes. Je wist dat het computers waren. We stappen daar stilaan vanaf. We’re going back to our roots. De instrumenten. Nu zijn er terug computers. Niet om na te bootsen. Om ons te dienen. That’s the way. Enhance!
Twee mensen die mij inspireren in één klap. Charles Bukowski, gelezen door Tom Waits. Beter kan haast niet voor deze gedichtendag.
your life is your life
don’t let it be clubbed into dank submission.
be on the watch.
there are ways out.
there is a light somewhere.
it may not be much light but
it beats the darkness.
be on the watch.
the gods will offer you chances.
know them.
take them.
you can’t beat death but
you can beat death in life, sometimes.
and the more often you learn to do it,
the more light there will be.
your life is your life.
know it while you have it.
you are marvelous
the gods wait to delight
in you.
